Wilde tuinen

Wilde tuin: schoffelen is verboden!

Zomaar door een wilde tuin lopen is uit den boze. De planten worden vertrapt en het is slecht voor de grondcultuur. Maak om toch te kunnen lopen, slingerpaadjes door de tuin. Ondersteun langs de paadjes hogere delen met rijen palen. Dat geeft een natuurlijke begrenzing. Neem bijvoorbeeld larikshout dat houdt het lang uit. Juist langs hoogteverschillen roept zo'n slingerend paadje 'n boeiend sfeertje op.

Vingerhoedskruid, ook voor schaduw geschikt. Is tweejarig maar zaait zich zelf uit.
 

Groot hoefblad (Tussilago) bloeit vroeg in het paars en krijg daarna zijn prachtige bladeren.

Oude stenen is een wereld apart, In 'n stapel stenen groeien weer heel andere planten, aangetrokken door vochtige aarde in de groeven en kalkresten. Een daarvan is de kalkminnende alyssum. Voor het echte bouwwerk is bouwafval zeer geschikt. Bakstenen, dakpannen, stukken beton, alles is prima. Stapel ze zonder specie er tussen, maar wel zo dat ze enigszins in elkaar passen. Tegen een grondkering aan worden de stenen iets achterover hellend gestapeld.

Tongvaren, geschikt voor vochtige en schaduwrijke plaatsen.






Leverkruid bloeit lang tot in de nazomer en wordt ongeveer 1,5 meter hoog

 





Bereklauw, deze reuzeplant zaait zichzelf snel uit. Op te droge grond sterft hij na de eerste bloei.


Extra levendig wordt de tuin met diverse milieu's. Vochtige kuilen trekken bijvoorbeeld andere planten aan dan droge verhogingen van stenen en bouwafval, zoals hier op de foto de steenbreek. Maar ook andere soorten, die van 'n droge, kalkachtige plaats houden gedijen hier.



Hoornblad verwildert heel snel en kruipt overal tussendoor
Dotterbloem, houdt van vochtige grond. Bloeit in het voorjaar met fel gele bloemen





Judaspenning, voelt zich bij uitstek thuis in 'n wilde tuin. Bloeit in paars,blauw en laat in de herfst prachtige zilverwitte zaaddozen zien.

Een prachtig stukje uit de wilde tuin, er groeit van alles.

Index